Karides Çorbası, Balık Paçası, Fenerbalığı Çorbası, Taratorlu Deniz Börülcesi, Kızarmış Peynirli Közlenmiş Kırmızıbiber ve Patlıcan, Midye Salatası, Balık Pastırması, Uskumru ve Palamut Turşusu, Yağda Kızarmış Kabak ve Tarator Sos, Enginar Ezmesi, Deniz Kestanesi, Kalamar Yumurtası Kavurması, Tereyağında Konyak Soslu Deniz Ürünleri Kavurması, Fenerbalığı Kavurması, Muska Böreği, Kalamar Kokoreç, Papalina, Sütlü Balık, Lipsos Buğulama (Adabeyi), Sahanaki, Trança Şiş, Fırında Kefal Kebabı, Kalamar Pilaki, Midyeli Barbunya Pilaki, Kabak Çiçeği Dolması, Midyeli Lahana Sarması, Kalamar Dolması, Fıstıklı Parfe, Kremalı Kürek Helvası, Bademli İrmik Helvası… ve daha pek çokları…

Yaşamlarının önemli bir bölümünü Ayvalık’ta geçiren Erkan Acurol ve Arzu Acurol çifti, on beş yılı aşkın süreyle Ege ve Ayvalık mutfağını incelediler. Yarım asırlık bir gurme olan Erkan Acurol leziz ve özgün tarifleriyle yurtiçi ve yurtdışında yirmi iki ödül kazandı. TV, gazete ve yemek dergilerinde sağlıklı beslenme konusundaki bilgilerini izleyicileriyle/okurlarıyla paylaştı.

Yazar: Erkan Acurol, Arzu Acurol,
ISBN: 9944887298
Yayıncı: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Yayın Tarihi: İstanbul, Kasım 2009, 4. Baskı
Sayfa: 182

http://webarsiv.hurriyet.com.tr

İsmet Berkan (Radikal Gazetesi Yayın Yönetmeni): ‘Çok renkli bir gece hayatı var, meraklısı biliyor’

Ankara lokantalarında  yemekler belli bir düzeyin üstünde, kötü yerler değiller elbette. Ama herkes bu lokantalara gidiyor, masalarda aynı anda bakanlara, iş adamlarına, milletvekillerine, gazetecilere rastlanıyor diye buraları Michelin yıldızlı yerler sanmak da doğru değil.
50’lerde Menderes hükümetleri Trabzon ve Rize’yi Ankara’ya ve İstanbul’a bağlayan yolları yaptığından beri süren bir efsane, balığın tazesinin Ankara’da bulunduğu meselesi. Modern ulaşım teknikleri ve Türkiye’nin en büyük balık halinin İstanbul’da olması gerçeği, Ankara’nın Trabzon-İstanbul yolunda artık bir ara durak olmaması hali, efsaneyi çoktan bitirdi. Ama birileri hâlâ buna inanmak istiyor, ne yapalım.
İtiraf edeyim, Trilye’de dört-beş kere balık yememe rağmen bu lokantanın İstanbul’da Boğaz kıyısında sıralanmış binlerce sıradan lokantadan belirgin bir farkını göremedim. Belki ben fark etmedim, sahipleri kusuruma bakmasın. Buna karşılık, uzun yıllardır Oran’da minicik bir dükkânda hizmet veren Kalbur, özgün lezzetiyle bence iyi bir lokanta. Bütün Ankara ziyaretçilerine öneririm.
Ankara’ya iş değil de hoşça vakit geçirmek için gideceklere tek tavsiyem var, Anadolu Medeniyetleri Müzesi’ne gitsinler. Bu olağanüstü müze, maalesef bana hep Kapadokya’ya giderken Ankara’ya uğrayan Japon turistlerden başkasınca gezilmiyor izlenimi veriyor; oysa sahiden olağanüstü. Çok klasik gelecek belki ama Anıtkabir Müzesi de çok önemli eserlerin sergilendiği güzel bir müze, burayı da görmek gerek.

Murat Yetkin (Radikal Gazetesi Ankara Temsilcisi)
‘Balık Ankara’da yenir’ bir şehir efsanesi mi?
Karadeniz’de büyümüş, mevsimi geldiğinde Ereğli’nin Çınaraltı balıkçı barınağından çifti 50 kuruşa palamut almış, arkadaşlarla vakit geçirmek için mendirekte çapari atıp istavrit tutmuş bir ‘Ankaralı’ olarak, balık yemek benim için yalnız damakta bıraktığı lezzet değil, biraz da yediğiniz çevredir. Yıllar önce Anadolu Feneri’ndeki barınakta poyraza karşı yediğimiz kalkan tavayı, bir Mavi Yolculuk safasında, Göcek koylarından birinde, tepede dolunay, su içine dostlarla kurduğumuz yüzer-tepsi sofrada yediğimiz orfozu, Antalya limanına tepeden bakan masamızda nar gibi kızarmış sulu lahoz şişi yalnızca damakta bıraktığı lezzetiyle hatırlamıyorum ki. Yani balığı, kimse kusura bakmasın, gün batımına karşı Cunda’daki Bay Nihat’ta yemek ile, Güniz Sokak’ta, eski Schnitzel’in yerine açılmış tıkış tıkış Bay Nihat’ta yemek arasında tabii ki dağlar var.
Fevzi Hoca’nın Trabzon’da yaptığı mezgit tava, Trabzon’da olduğu için ağır gelmezdi belki. Şimdi Ankara’da iki dükkânı var: Birisi, AK Parti siyaset ve bürokrasi erbabıyla iş âleminin buluşma yerine dönen Çevre Bakanlığı tesislerindeki yeri, diğeri Gaziosmanpaşa’da, ‘sosyete’ için. Hoca, içkisiz balık satıyor. Başbakan Tayyip Erdoğan en çok onu seviyor.
Bay Nihat ile Fevzi Hoca burada daha yeniler, öğrenecekler. Başta öğrenecekleri, ‘Balık Ankara’da yenir’ şehir efsanesinin kaynağı. Fevzi Hoca hâlâ sadece Doğu Karadeniz, Bay Nihat hâlâ sadece Kuzey Ege sularında. Oysa Ankara balıkçıları en başta ve en fazla balık çeşitliliği nedeniyle bu efsaneyi hak etmişlerdir.
Karadeniz’de o sabah toplanan hamsi Samsun’dan, Körfez’den hasat edilen karides İskenderun’dan, lahoz Antalya’dan, çipura İzmir’den, mevsiminde papalina Ayvalık’tan, lüfer, ahtapot Çanakkale’den, kalkan İstanbul’dan Ankara’ya öğleden sonra iner, akşam sofrada yerini bulur.
Balığın en taze ve kalitelisi buralardan önce Ankara’ya gönderilir. Çünkü Çankaya Köşkü’nden Başbakanlık Konutu’na, Genelkurmay mutfağından Amerikan, Rus, İngiliz, Fransız ve Alman sefaretlerinden başlayarak en seçkin ziyafetlerin verildiği salonlara dek, ev sahibini mahcup etmemeli, ayak kesmemelidir. Oran’da Kalbur ile 20 yıldır mütevazı bir Türkiye şöhreti yapan Mehmet ve Bilen Tekmen çiftinin, Gaziosmanpaşa’da 10 küsur yıldır kalburüstü Trilye’yi işleten Süreyya ve Mahmure Üzmez çiftinin sırrı budur.

Sedat Ergin (Hürriyet Gazetesi yazarı)
‘Oran’daki Kalbur bir lezzet mabedidir’

nkara’nın ‘En iyi balık burada yenir’ iddiası hep olmuştur. Sabah Sakarya Caddesi’nden geçerseniz gece Karadeniz’de tutulup, sabaha karşı Samsun’dan yüklenip tezgâha çıkarılan taze balık görürsünüz. Biz Körfez Lokantası geleneğiyle büyüdük. Orada sanatçısı, politikacısı, gazetecisi, öğretmeni, memuru, sendikacısı, öğrencisi hepsi yan yana oturup kafayı çekerdi. Maalesef kapandı, o gelenek şimdi bir ölçüde Kumsal’da devam ediyor. Bir de Oran’daki Kalbur benim için Türkiye’nin en önemli deniz ürünleri restoranıdır, bir lezzet mabedidir.
Ankara ve İstanbul’u karşılaştırmak Ankara’ya biraz haksızlık olur. İstanbul’un sunduğu imkânların zenginliğiyle Ankara kıyaslanamaz. Sadece Ankara değil New York, Londra, Paris, Berlin ve Moskova dışındaki dünya kentleri de kıyaslanamaz. Ankara henüz bir yüzyılını bile geride bırakmış değil, hâlâ genç bir kent. Ona rağmen sanat, kültür, bilim, eğitim alanlarında Türkiye’ye paha biçilmez katkıları olmuştur. Hafife almayın; bugün İstanbul’daki büyük bankaların genel müdürlerinin çoğu Ankara kökenli. Kültür sanat hayatına damga vuranların önemli bölümü de Ankara’dan. Ülkenin hukuki ve siyasi başkenti ile kültür ve ekonomi merkezi olan büyük kenti arasındaki kopukluk Türkiye için büyük talihsizlik.

Süreyya Üzmez (Trilye Restaurant’ın sahibi)
‘Deniz ürünleri hassastır, ilgi ister’
Ankara tarih boyunca pek çok konunun öncüsü olmuştur. Ben de bu görüşle yola çıktım. Dünyanın her ülkesinden aşçılar gelsin, Ankara Trilye’de neler oluyor diye merak etsin istedim. Dünyanın pek çok ülkesinden rezervasyon alıyoruz. Yabancı köşe yazarları bizden sitayişle bahsediyor. ‘Türkler Akdeniz’i Ankara’ya taşımış’ diye haber yazıyorlar. Trilye’yi ilk fark eden İstanbullular oldu. Bir slogan oluşturdular ve buna sadık kalıyorlar: ‘Trilye’ye uğramadan Ankara’dan dönülmez!’
Dünyadaki tüm restoranları dolaşıyor, lezzetleri yakından takip ediyorum. Ankara denizlere uzak ama merkezde. Her balık kolay ulaşabiliyor. Deniz kenarlarındaki restoranlar lokal balıklarla çalışıyor. Biz dört denizin en iyi ürünlerini getiriyoruz. Böyle güzel hammaddeyi güzel işleyince muhteşem lezzetler ortaya çıkıyor.
Trilye, balığa sevdasını vermiş bir mekândır. Derin dondurucu kullanmaz. Türkiye’nin her yerinden her sabah taze ürün getirtir. Deniz ürünü hassastır, ilgi ister. Patlıcanlı enginar, semizotlu brokoli, karides nirvana, deniz kabuklularıyla fırında lahoz, ateş tatlısı denenmeli bence.

Malzemeler

1 kg kabak
10 adet kabak çiçeği
2 çorba kaşığı tereyağ veya margarin
yarım çorba kaşığı domates salçası
bir buçuk çay bardağı pirinç
400 gr orta yağlı kıyma
2 adet orta boy soğan
1 tatlı kaşığı kuru nane
tuz, karabiber
kırmızıbiber
kimyon
1 çay bardağı su.

Sosu İçin ; 1 tatlı kaşığı biber salçası, 4-5 diş sarımsak, 2 çorba kaşığı limon suyu, yarım su bardağı su.

http://www.damak.net

Pazar gecesi İnegöl’deki bütün seçilmiş ve atanmış yöneticilerin bir iç savaş provasına benzeyen olaylara getirdiği “Alkol bütün kötülüklerin anası” açıklamaları bu görüşü destekliyor. Çünkü memleketimizde hiçbir surette Kürt-Türk gerilimi yok!
Hiç şaka kaldırır yanı yok. İnegöl’de dolmuşçula arasında güzergâh krizinden çıkan tartışma, bıçaklar ve hemen ardından silahlarla “konuşulan” bir Kürt-Türk çatışmasına dönüşüyor. Biri, “Emniyet’te PKK’lılar adam öldürüyor” dedikodusunu yayınca Kürtlere ait dört dükkân tahrip ediliyor, insanlar bıçaklanıyor, resmi ve sivil araçlar yakılıyor. Olaylar âdet olduğu üzere, “Şehitler ölmez vatan bölünmez” sloganlarıyla hitama eriyor. Sonuç: 51 kişi gözaltında.
Ben de dahil olmak üzere kimse bu ihtimali ağzına almak istemiyor. Sanki konuşursak çağırmış olacağız diye susuyoruz ama ülke hakikaten orasından burasından küçük küçük patlıyor. Barış Meclisi basın açıklamasında yakın geçmişte olan benzer olaylar şöyle hatırlatılıyor:
“…Yakın zamanda Dolapdere’de çekilen silahlar, Muş’un Bulanık İlçesi’nde iki kişinin öldürülmesi, 5 Ocak 2010 tarihinde Mersin’de iki öğrenci arasında çıkan kavganın ‘Kürt çocuklar Türk çocukları dövüyor’ diye duyurulması üzerine çevrede bulunan ailelerce Kazanlı Lisesi öğrencisi Kürt çocuklarına linç girişiminde bulunulması, 11 Mayıs 2010 tarihinde Muğ la’da Şerzan Kurt’un öldürülmesi ya da son dönemde artan mevsimlik geçici işçilere yönelik ayrımcı uygulamalar sadece kimi örneklerdir.”
Yani hiçbirimiz ağzımıza bir damla içki sürmesek, oturup tonlarca üzüm yesek düzelmeyecek bir resim var ortada…

Ece Temelkuran

Habertürk

1. Fransa’da bu içkinin genel adı anis veya pastis‘tir. Aynı rakıda olduğu gibi sulandırıldıklarında kirli sarı-beyaz renk alırlar. Pernod, Pastis 51, Ricard gibi markalar vardır.
2. İtalya’daki rakının adı sambuca‘dır. Ramazzotti ve Molinari tanınmış markalardır.
3. Tunus’ta Anisette, Boukha ve Sarab rakıları satılıyor.
4. Portekiz’de anis adı veriliyor.
5. İspanya’daki bir rakı markası Anis Del Mono
6. Slavlar rakıya düziko diyorlar.
7. Romanya’da Clasic Rakı adında bir ticari marka var.
8. Bulgaristan’da Yambolska Grozdova adında bir rakı satılıyor çok sert ve etkili bir meyve rakısıdır.Ama su katınca beyazlamayan sarımtrak renkli bir rakıdır erik ve üzümden yapılır.Birde Mastika vardır klasik Bulgar rakısı piyasada iki çeşittir Targovitsche ve Pechterska isimleriyle bilinir.%47 alkol oranına sahiptir.Türk rakısına kıyasla daha tatlı,şekerli çabuk sarhoş yapar.
9. Lübnan’da Zahle, El Kibrit ve Kefraya gibi markalar satılıyor.
10. Kıbrıs’ta Sema Rakısı.Birde Türkiyeden ithal edilen yeni rakının eksport rakı diye markası vardır.
11. Mısır’da Ömer Hayyam adlı bir marka mevcut.
12. Suriye’nin Al-Mimas markalı rakısı var.
13. Yunanistan’da rakıya ouzo adı veriliyor.Ouzo by Metaxa , Ouzo 12 ve Barbayanni gibi markalar satılıyor. Ayrıca sakız aromalı rakılarının adı da mastika‘dır

http://tr.wikipedia.org

“Palu Ermenileri arasında rakısı, şarabı olmayan adam ayıplanır. Uzun kış geceleri, bayramlar, ziyaretler, isim günleri, yılbaşları içmek için hep bahaneler yaratırlar. Masaya önce mezeyle rakı gelir. Rakı dut rakısıdır. Önce küçük sonra daha büyük bardaklarla, aç karnına akşamın karanlığına kadar içmeye devam ederler. Ancak ondan sonra yemek hazırlığı başlar. Yeme, içme ve Baküs’e temenna esnasında oyunlar, türküler eksik olmaz. Kafayı bulduklarında çok kavga ederler. Kavgalar Büyük Oruç’a kadar sürer.”

İki ciltlik Palu – Harput 1878 adlı kitabın bir cildi, Vahan Bardizaktsi, Boğos Natayan ve Karekin Sırvantsdyants adlı rahiplerin, Palu ve Harput’tan başka Çarsancak, Çemişgezek, Çapakçur, Erzincan ve Hizan’da tuttukları notları, topladıkları bilgileri ve istatistikleri içeriyor. Öbür ciltte ise, Arsen Yarman rahiplerin anlattıklarını kronoloji takip ederek siyasi tarih içinde yerli yerine oturtuyor.

Resimler, haritalar ve başka kaynaklardan alıntılarla desteklenmiş güzel bir editörlük örneği olan bu kitap, Türk – Ermeni davasını gerçekten bilmek isteyenlerin çok işine yarayacak. Palu – Harput 1878 dokuz yüz sayfadan fazla bir kitap, dolayısıyla onu size bir tanıtım yazısı çerçevesinde yeterince anlatmak neredeyse imkansız. Bunun yerine, a’dan z’ye yapılmış küçük alıntılarla kitabın kendi kendisini anlatması tercih edildi.

http://www.ntvmsnbc.com

Odaya girdiğimi fark edince, kırmızı renkli kadife koltuğa, yanına oturmamı istedi. Büyülenmişçesine Atatürk’ün emrini yerine getirdim. Nargilesinin markoçunu bana doğru uzattı. Dumanı içime çektim. Diğer elinde tuttuğu rakı dolu zümrüt kakmalı altın kadehi emrivaki bir tavırla elime tutuşturdu. Kadehteki rakıyı yudumlarken heyecandan titriyordum.”

(Zsa Zsa Gabor’un anılarını kaleme alan Wendy Leigh’in ‘One Lifetime Is Not Enough’ adlı kitabından. Delacorte Yayınevi, New York, 1991 )

kisi eger baska su bulamadigi için rakiya zemzem katmissa, kendince masumdur, fakat raki içmek günahsa, bir günah islemistir.

kisi eger tadi daha güzel oluyor diye rakiya zemzem katmissa, kendince mutludur, fakat raki içmek günahsa, bir günah islemistir.

kisi eger aklinca günahina günah katmak için rakiya zemzem katmissa, kendince cesurdur, fakat raki içmek günahsa, bir günah islemistir.

kisi eger günah olusunu ortadan kaldirir zanniyla rakiya zemzem katmissa, oldukça saftir, fakat raki içmek günahsa, bir günah islemistir.

kisi eger ne yaptiginin farkinda olmadan rakiya zemzem katmissa, hayli dalgindir, fakat raki içmek günahsa, bir günah islemistir.

içkinin insana insan özelligini veren akil gibi olaganüstü bir mekanizmayi çalismaz hale getirdigi için yasaklanmasi çerçevesinde, raki içmek de günah olabiir. tanri bir günaha bir günah yazar.

onu kizdirip daha çok günah almak mümkün degildir.

fakat burada asil anlasilmasi zor olan, zemzemin kutsal bir su, rakinin da yasak bir içecek olduguna inanmayanlarin neden bunu kendilerine dert ettikleridir.

inananlarsa zaten bu kelimelerin yanyana gelmesine bir türlü anlam veremezler ki..
(kbnk)

http://www.eksisozluk.com

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Dünya Sağlık Örgütü’nün Küresel Sigara ile Mücadele 2010 Yılı Özel Ödülü’nü aldığı törende yaptığı konuşmada alkolün meyvelerden elde edildiğini bu sebeple içki yerine meyve yenebileceğini söyledi.

Twitter’da yer alan yorumlardan bazıları şöyle:

-Beyefendi ehliyet, ruhsat lütfen. Alkol aldık mı? -Bi salkım beyaz üzüm be…
-Kalkmasaydınız, karpuz kesecektik? – Yok almayayım araba kullanacam ben…
-Üzümle karpuzu karıştırıp yidim, HÜuoooppp, uyumayın laaannn!!!
-Tayyip haklı beyler.Şarkılar da değişsin:Bütün Manavlarını Dolaştım İstbulun..Doldur Be Zerzavatçı..Öyle Üzüm Yesem Ki, Bi An Seni Unutsam
-Tayyibi duydum duyalı dostlar/yola çıktım yeni baştan /acelem yok hedefim sağlam/üzüm yerim ben bu akşam/üzüm yerim beeen,ben burda bu akşam
-Abi bi üzüm parası be…
-Metin Ağbi içki içmiyor ama acayip üzüm yiyor.
-Şarap bulamıyorlarsa üzüm yesinler
-Denize karşı üzüm yiyorum…
-Ben razakiciyim, bizim ertuğrul özkök ise kara üzüm habbesine bayılıyor.
-Adamın hası üzüm yerken belli olur.
-Hadi bakalım… bu akşam yeşil üzüm mü yesek, Tekirdağ üzümü mü?
-Adsız Alkolikleri bir akşam yemeğinde toplayıp “üzüm açılımı”nı anlatmalı başbakan…
-Kadın üzüm gibidir…
-Ey zahit üzüme eyle ihtiram.
-Her akşam üzüm, şeftali, karpuz…
-Son tesellim üzüm oldu…
-Anason üzüme baka baka kötü yola düşer
-RTE Versiyon Atasözleri: Üzümünü ye, alkolünü sorma!
-”Başbakan şarap yerine üzüm yiyin deyince, eve kocaman bir kaktüs aldım,tekila niyetine yalıyorum.”

http://wwww.gazetevatan.com